Connect with us

APWC

Zondag 18 november topper Zwaluwen Utrecht 1 – APWC 1

Het eerste speelt zondag tegen Zwaluwen Utrecht. De Utrechters staan derde met slechts drie punten achterstand op ons vlaggenschip. Het wordt dus een echte test om te zien of ze kunnen aanhaken bij koploper Theole, dat vermoedelijk wel zal winnen van FC Jeugd. De lijstaanvoerder heeft na zeven wedstrijden nog geen enkel punt verspeeld en maakt weliswaar veel minder doelpunten dan de paarswitten (Theole +17 versus APWC +28), maar daar staat wel tegenover dat het aantal tegendoelpunten beduidend minder is (-Theole -3, APWC -10). Hoe het ook zij er staan nog negentien wedstrijden op het programma. Als die zijn afgewerkt weten we of de titel kan worden gevierd of dat het eerste via de nacompetitie kan promoveren naar de tweede klasse. Afgelopen zaterdag hebben de paarwitten aangetoond dat ze het zelfs een eersteklasser lastig kunnen maken. Zie onderstaand verslag van sv Huizen.

Onderschatting
Ik kon afgelopen week een akelig gevoel van onderschatting maar niet onderdrukken in de wetenschap dat Huizen voor de districtsbeker derde klasser APWC heeft geloot. Natuurlijk kijk ik naar de stand in die zondagklasse van West I en zie dat de Amersfoortse Paars Wit Combinatie alleen tegen een club met de opvallende naam FC Jeugd gelijk heeft gespeeld en verder louter overwinningen boekte dit seizoen. En niet voor niets is deze ploeg natuurlijk toch tot hier geraakt in dit toernooi en ik moet op mezelf inpraten dat dat makkelijke gevoel volstrekt misplaatst is. Maar dat lukt me niet echt. En dus arriveer ik met hoog gespannen verwachtingen voor dit bekerduel op de Wolfskamer. Geen entreeheffing vandaag. Eens zien of dat nog iets van extra toeschouwers oplevert. Ach, als ze allemaal een bakkie koffie en een gevulde koek kopen dan heb je er als club toch ook zo je inkomsten weer uit.

Blessures en grieperigheid hebben bij Huizen tot een wat aangepaste opstelling geleid. Achterin heeft Ben Honing een plek in de basis gekregen, maar verder de vertrouwde namen op Benning na die vanaf de bank mag beginnen. Ik verwacht op basis van de namenlijst een aanvallend middenrif met Van der Veldt, Brilleman en Blaauw, want voorop vul ik dan toch de namen van Van Waveren, Müller en Veerkamp in. En weer word ik gegrepen door visioenen van een doelpuntenfestijn. Veel reguliere basisklanten hoeven vandaag niet uit het trainingspak en dat levert een bank op met naast reservedoelman Risheet Lal namen als Jasper van Vark, de eerder genoemde Benning, Dennis Lamme, Youri van Kommer en Joshua Lo-Asioe. Wie? Joshua Lo-Asioe! Ja, dan zie ik daar toch echt op het veld die nummer vier van Huizen twee in de warming-up. Een speler die op mij grote indruk maakte bij de beloften en bij dat tweede van ons dat het zo voortreffelijk doet dit seizoen. Dit belooft een heerlijke voetbalmiddag te gaan worden. Bij onze gasten uit Amersfoort kom ik geen bekende namen tegen, al kenden wij ook diverse Turkse spelers in ons roemrijke verleden. Maar geen van de Yilmazzen die ik op het wedstrijdformulier aantref heeft een verleden bij Huizen. Op het oog een volledig Turks elftal, al ben ik natuurlijk geen expert op het gebied van de herkomst van achternamen, en ik heb op voorhand dan ook wat medelijden met onze onvolprezen stadionspeaker Hans Evers die straks zijn tong mag breken op een naam als ‘Mahmutogullari’.

Relaxt
Ondanks de vrije entree hadden we vandaag de dranghekken niet echt nodig. Ruim zitten dus op de magertjes gevulde tribune.Al meteen forceert Huizen een corner als Brilleman goed doorgaat na een snelle combinatie. De kopbal van Vente gaat echter rakelings naast de goal van doelman Cenker Cildir die vanaf de tribune net zo breed lijkt als dat ie hoog is. Huizen doet wat het aan haar stand verplicht is en zoekt gedreven de aanval. Na zes minuten had Veerkamp maar met het hoofd naar de bal hoeven te slaan op een goede voorzet van de flank om de openingstreffer aan te laten tekenen. Als hij dat verzuimt vliegt de bal onberoerd aan hem voorbij en gaat de kans dus verloren. APWC loert op de uitval, de kans die iedere ploeg krijgt tegen welke overmacht dan ook. En dan is daar nummer 24 – Safa Agyazi – een van de spelers waar dit APWC voor mijn gevoel op draait – die net te kort komt bij een diagonale voorzet om het doelman Willemse lastig te maken. Huizen blijft aandringen en dat brengt ons in de elfde minuut een fraaie aanval die soepeltjes tot in de Amersfoortse zestien reikt. Zowel Van Waveren als Blaauw komen niet echt lekker tot een schot in de menigte die zich daar heeft verzameld. Brilleman drukt tenslotte nog wel af, maar ziet zijn schot naast de goal van die stevige doelman belanden.

Té makkelijk
Huizen voetbalt té makkelijk en dat leidt tot slordigheden. Niet alleen in de opbouw, maar ook achterin. En zo moet Ben Honing dan ineens toch aan de noodrem als die Agyazi bij hem weg draait en van hem weg dreigt te lopen. Het kost hem een terechte gele prent van arbiter Ruud van der Wielen. Dan lijkt Huizen drie minuten later dan toch toe te slaan als Quincy van Waveren de bal van een meter of dertig op de goal jaagt en de paal raakt. De rebound spat tegen Olivier Blaauw aan die de bal binnen lijkt te werken. Dan gaat echter de vlag omhoog en blijkt Blaauw bij deze actie toch voordeel te hebben getrokken uit een eerdere buitenspelpositie. Beetje twijfelachtig, maar dat voordeel van die twijfel gun ik dat dappere APWC wel. Op de een of andere manier heb ik toch altijd sympathie voor de underdog – zelfs al is het onze tegenstander… In de vijfentwintigste minuut is het dan eindelijk raak als Olivier Blaauw goed doorgaat en dito voorzet. De bal belandt bij spits Müller die ter hoogte van de penaltystip vernietigend uithaalt en doelman Cildir volstrekt kansloos laat: als een granaat slaat de bal binnen en de lang verwachte 1-0 staat dan toch eindelijk op het scorebord. Dan moet trainer Iman Evre al zijn eerste wissel inzetten. De aangeslagen Dustin Abdulkadir moet het veld verlaten en wordt vervangen door Bunyamin Yilmaz.

Dan opnieuw slordig balverlies op het middenveld en dan komt de bal onverwachts voor de voeten van die nummer 24 Safa Agyazi. Deze rekende waarschijnlijk niet meer op die bal en oogt wat verrast waardoor hij geen gebruik weet te maken van zijn kansrijke positie. Huizen komt goed weg met haar wat arrogant aandoende spel: nonchalante passes en hautain uitgevoerde acties wisselen elkaar af en ondanks dat de doelman van APWC bepaald niet onpasseerbaar oogt, is hij nog nauwelijks op de proef gesteld door onze voorwaartsen.

Met een klein half uur gespeeld zien we dan hoe spits Thomas Müller fraai ver de flank oprukt. De voorzet is afgemeten en strak op Blaauw die met een vernietigende volley die doelman dan eindelijk wel eens voor een heter vuurtje wil zetten. Dan moet je uiteraard de bal wel ‘raken’ natuurlijk en dat verzuimt Blaauw als zijn woeste uithaal alleen lucht maait en hij eigenlijk meer op de bal gaat zitten dan tot een schot komt.

Beslissing?
Nadat Agyazi zelfs nog even de vuisten van Brian Willemse teisterde met een venijnig schot en Buitenhuis, Van Waveren, Blaauw en Brilleman iets fraais opzetten maar in buitenspel positie afrondden, is het dan opnieuw Müller die nadrukkelijk zijn kandidatuur voor de spitspositie onderstreept met een zijn tweede goal van de middag. Van dichtbij laat hij niet alleen zien een neusje voor de goal te hebben, maar daar ook prima mee om te kunnen gaan. Opnieuw is Cildir kansloos op zijn snoeiharde inzet: 2-0 en de strijd lijkt daarmee wel beslist. Zeker als hij twee minuten later dichtbij een hattrick is en zijn striemende schot op paal en zijnet strandt. Ook Wouter Bonke is dan een keer dicht bij de derde goal als hij de bal van korte afstand in één keer over de goal weet te werken en dat was haast moeilijker dan erin! Weer een schiettent op slag van rust als Brilleman een corner forceert als onze gasten dralen met uitverdedigen. Tot twee keer toe ziet Brilleman zijn inzet geblokt en we zien hoe Cenker Cildir wat koddig naar de hoek gaat als de bal voorlangs vliegt. Het zorgt even voor wat hilariteit op de tribune. Maar je kunt zeggen wat je wilt van deze dappere goalie: hij zou toch maar met twee goaltjes tegen de rust in gaan. Goaltjes waar hij bepaald kansloos op was en met een heldhaftige ingreep zou hij de doorgebroken Hidde van der Veldt ook nog van het scoren afhouden…

Rust
En zo keuvelen we ontspannen wat na in de rust. Er lijkt geen vuiltje aan de lucht voor Huizen en de vraag is niet óf we gaan winnen, maar met hoeveel. De 2-0 is slechts een zwakke afspiegeling van de krachtsverhoudingen. Gelet op het verwachte surplus aan conditie en kwaliteit is de algemene verwachting dat APWC de tweede helft ineen zal storten en dat Huizen zichzelf met een kleine slachting uit zal kunnen leven. Maar Huizen speelt echter wel wat te lichtvaardig, te slordig en te nonchalant. Het had APWC al voor de pauze op een onoverbrugbare achterstand moeten zetten. Hoewel: ook deze 2-0 lijkt op voorhand al onoverbrugbaar voor deze derdeklasser. Het gebrek aan tegenstand maakt er dus een wat gezapige en slaapverwekkende vertoning van. Huizen speelt op halve kracht als de spreekwoordelijke kat die met de al even spreekwoordelijke muis speelt. Alleen die nummer 24 Agyazi is een speler die nog wat weet te brengen bij onze tegenstander en je gaat haast hopen dat hij het nog even spannend zal weten te maken na de rust. Bij Huizen heeft Thomas Müller met zijn twee treffers uiteraard nadrukkelijk zijn visitekaartje afgegeven. Dat kan echter niet van alle spelers die vandaag een kans kregen gezegd worden. Ik zag er ook echter verschillende spelers bij die ik eigenlijk op geen goede actie wist te betrappen deze eerste helft. Natuurlijk moet ik dan ter verdediging aanvoeren dat ze in een elftal spelen waar het heilig moeten een beetje plaats heeft gemaakt voor de semi-vrije-zaterdag. Maar toch: áls je dan een kans in de basis krijgt, laat dan wel zien dat je scherp en gemotiveerd bent! Eens zien wat Klein voor de tweede helft nog voor ons in petto heeft. Vooralsnog was deze eerste helft zijn entreeprijs volledig waard…

Van boontjes en loontjes
Bij onze gasten is Suat Kaya in het veld gekomen. Ik heb echter geen idee wie er uit is gegaan om voor hem plaats te maken. We zitten nog nauwelijks als uit een volstrekt ongevaarlijke situatie onze doelman Willemse de bal zomaar tegen een tegenstander opschiet. De bal kaatst voor de voeten van Agyazi die recht voor de goal dit cadeautje uitpakt – temeer daar Brian Willemse zich al bij het onvermijdelijke leek te hebben neergelegd. 2-1 dus en eigenlijk ben ik daar niet ongelukkig mee op dat moment. Misschien pakt Huizen de draad dan nu wat voortvarender op en wordt het meer een wedstrijd. Helaas… Drie minuten na de aansluitingstreffer mag Bunyamin Yilmaz ineens heerlijk vrij op de vleugel soleren en met een machtige effectbal krult hij dan zomaar de gelijkmaker binnen! Bedremmeld kijken de Huizers elkaar aan. Vier minuten had APWC slechts nodig om die ogenschijnlijk onoverbrugbare achterstand gewoon om te buigen. En nu zal Huizen wel moeten! De dartele Olivier Blaauw draait dan schitterend weg van zijn tegenstander en besluit deze fraaie actie met een schot dat maar net naast gaat. Huizen gaat op jacht!

Arnold Klein brengt dan met een uur op de klok Jasper van Vark en Dennis Lamme voor Ben Honing en Collin Veerkamp in de hoop dat vers bloed voor de noodzakelijke extra impulsen zal zorgen. Agyazi gaat dan weer goed door en we houden dan toch even het hart vast. Het levert slechts een corner op die vrij eenvoudig door onze defensie wordt verwerkt. Quincy van Waveren pegelt dan hard op de goal van Cildir. Eerst tikt de kleine doelman de bal keurig over de lat om even daarop opnieuw redding te brengen op een kopbal van Dennis Lamme uit de daaropvolgende corner. Brilleman legt de bal dan prachtig diagonaal in de loop voor Quincy van Waveren. De voorzet is goed en de uithaal van Müller ook. De bal spat echter uiteen op het lichaam van een verdediger. En dan realiseren we ons dat de tijd toch gaat dringen. De verwachtingen van een instortend APWC zijn inmiddels vervlogen en Huizen moet nu toch volle bak gaan om een bekerblamage te voorkomen. Maar voorlopig houdt deze dappere derdeklasser moedig stand tegen dit tobbende Huizen.

Opluchting
Met nog een klein kwartiertje te gaan brengt Klein dan Joshua Lo-Asioe in het veld voor Bob Brilleman. Aan de andere kant komt Kenan Turkerler in het veld voor Sabri Erbil. De rugnummers (7 en 10) van de invallers bij APWC doen vermoeden dat het hier om beoogde basisspelers gaat en dat onze gasten hiermee mogelijk toch ook iets van een kwaliteitsinjectie brengen omdat ze gelet op de stand toch nog steeds mogelijkheden zien om die volgende ronde te halen. Zeker als dan ook Wouter Bonke nog eens opzichtig in de fout gaat en vlak voor het eigen strafschopgebied de bal zomaar in de voeten van een tegenstander speelt. De Wouter Bonke die normaliter over dertig meter een bal feilloos op de stropdas weet te leggen illustreert daarmee toch wel iets van de nonchalance die Huizen deze wedstrijd toch maar steeds niet volledig van zich af heeft weten te schudden. Gelukkig was Wouter Vente wél alert en kan erger voorkomen.

Na een snel genomen vrije trap stoomt de gedreven spoelende Thomas Müller dan het strafschopgebied van APWC binnen. Het wachten is op het schot dat echter maar steeds uitblijft. Als de actie dan gestuit wordt volgt er nog een schot van Dennis Lamme dat echter ruim over gaat. De frustratie slaat dan wat toe bij de teleurgestelde Huizers en Jordey Buitenhuis pakt een gele prent wegens commentaar op de leiding. Hidde van der Veldt gaat er dan weer eens op snelheid langs bij Abdulkadir Yilmaz die hem dan maar tegen de grond werkt. De vrije trap van Quincy van Waveren lijkt in eerste instantie nog verwerkt te worden door de Amersfoortse defensie, maar dan wordt de bal toch opnieuw ingebracht en is daar ineens Jordey Buitenhuis die bij de tweede paal opduikt en goed binnen knikt: 3-2 en de opluchting is groot. Als was het de winnende in een finale wordt de goal uitbundig gevierd door de Huizer spelers, de opluchting druipt er vanaf. Bij onze dappere derdeklasser is de teleurstelling groot en veel spelers zakken door de knieën in het besef dat het nu dan toch echt over lijkt. Een teleurstelling die onze gasten niet meer te boven zouden komen. Een minuut later zetten Dennis lamme en Olivier Blaauw iets moois op dat eindigt op het hoofd van de gretige Müller die met zijn derde van de middag aan alle twijfel een einde maakt: 4-2. Huizen bekert terecht verder, maar maakte het zichzelf vanmiddag onnodig moeilijk.

Arnold Klein
“Hahaha! Ik zat inderdaad wel heel even aan die bekerblamage van PSV te denken,” lacht Klein als ik hem vraag of de naam van de PSV-trainer hem na de rust nog een paar keer door het hoofd gespookt heeft. “We hebben vandaag inderdaad als collectief niet gebracht wat we hadden moeten brengen. Natuurlijk hadden we wat zieken en geblesseerden en moesten we daarom ook wat invallers brengen, maar dat neemt dan niet weg dat je dan toch wel als ‘elftal’ moet spelen en dat hebben we bij vlagen totaal niet gedaan. We waren dan ongelukkig in balbezit en de keuzes die we daarin maakten, aannames die niet goed waren, ongelukkige acties en dan gaat op een gegeven moment iedereen in de malaise delen.

De eerste helft was op zich nog wel redelijk, maar ja, je scoort te weinig als je ziet dat je met een balletje twee meter naar links of naar rechts gewoon tegen deze doelman had moeten scoren. We hadden met rust al met vijf of zes nul voor moeten staan. Niet eens gezien de kansen, maar tegen een tegenstander als dit moet dat gewoon. Je moet in dit soort wedstrijden als speler jezelf ook de druk op willen leggen om de bal te scoren, meteen uit het net te grissen en weer door te willen gaan! Die beleving, dat plezier, dat miste ik vandaag. De beleving als je met twee nul voorkomt van ‘we gaan nu lekker ballen!’ Je kunt elf-tegen-elf spelen in een soort groot positiespel! Ik hield de mannen in de rust nog voor dat ze gewoon het balletje moesten laten gaan, lekker lachen en plezier hebben van het feit dat je gewoon een klasse beter bent. Maar dan moetje dat ook wel doen!

Ik wil niet ingaan op individuele spelers. Het was voor sommigen lastig om er nu ineens te staan nadat ze weken niet hebben gespeeld of alleen met de beloften of in het tweede. Ook de spelers die normaliter wel in de basis staan hebben namelijk vandaag hun niveau niet gehaald. Die hadden die andere jongens mee moeten nemen en dat miste ik eigenlijk samen met de scherpte – maak dan je eigen wedstrijd ervan en duik er voor, ga er overheen! Ik heb het zelf als speler ook altijd moeten hebben van mijn mentaliteit, niet van de trucjes. Dat maakt me dubbel spijtig als ik dan zie dat ze er vandaag ook als team geen ‘eigen wedstrijd’ van hebben gemaakt. Maar goed, we moeten hier ook weer niet te lang bij stilstaan en ons gewoon richten op ARC volgende week. Ons doel was bij de laatste vier van dit toernooi te komen en daarvoor liggen we gewoon nog steeds op koers…”

Thomas Müller
Net geen onvervalste hattrick van drie goals op rij in één helft, maar met drie goals kun je toch als spits niet ontevreden zijn. En dus vang ik Thomas in de gang naar de kleedkamer even op voor een gesprekje. “Drie goals is altijd lekker,” glundert onze rossige spits tevreden. “Ik had er zelfs nog wel een paar meer in mogen schieten, maar ik ben zeker niet ontevreden. Ik kreeg vandaag de kans wat te laten zien en die kans wilde ik dan ook met twee handen aangrijpen. Ik denk dat dat met die drie goals wel gelukt is. Ik denk dat het inderdaad een van mijn sterke punten is om daar te staan waar de kans zich voor gaat doen en ‘m dan gewoon tegen het net te schieten. Het gaat nu verder prima en ik ben nu wel helemaal gewend aan de ondergrond hier en de omstandigheden. Ik wil nu mijn kansen pakken en zoveel mogelijk spelen en een basisplek af te dwingen. Dat geldt voor iedereen natuurlijk en er is veel concurrentie dus ik moet daar dan ook mijn uiterste best voor doen. Ik wil gewoon belangrijk zijn voor het team, veel speelminuten en goals pakken!”

Apenstaartjes kijk op de zaak
Natuurlijk moet je een derdeklasser gewoon met lege handen naar huis sturen, laat daar geen twijfel over bestaan. Huizen liet daar ineens toch een helft lang iets van twijfel over bestaan en dat mag het zich zeker aanrekenen. Niets ten nadele van de leuke ploeg die APWC toch is, maar adel verplicht zeggen ze dan. Positief vond ik de rol die Thomas Müller vandaag vertolkte: gretig op zoek naar goals, drie keer scoren en laten zien dat hij een neusje voor de goal heeft. Een spits naar mijn hart. Lang, sterk, jong, snel. Kortom: alles in huis om ‘een grote’ te worden. Het blijft leuk om talenten die je zich in de beloften ziet aandienen, ook in het eerste tot bloei te zien komen. Negatief vond ik vandaag de nonchalance die het team uitstraalde. Natuurlijk herkende ik dat gevoel dat het allemaal wel goed zou aan komen. Maar toch: als je tegenstander vijf minuten voor tijd nog steeds op koers is voor strafschoppen of een verlenging, dan neem je het hoe dan ook toch wat te licht op. APWC is niet voor niets titelkandidaat in die derde klasse en ligt op koers voor promotie. Daar gingen sommigen vandaag toch wel wat al te lichtvaardig aan voorbij. Dat leidde tot de eerder genoemde nonchalance, slechte passing en hang naar eigen succes. En zo ontaardde het beoogde voetbalfeestje toch een helft lang in onzekerheid en slordig voetbal. Dat het op de valreep toch nog goed kwam was een logisch gevolg van het krachtsverschil. Een krachtsverschil dat zich veel nadrukkelijker in de score had moeten manifesteren. Een gemorste kans voor Huizen…

Volgende week mag er van onderschatting uiteraard geen sprake zijn tegen het ARC dat slechts één schamel overwinninkje op ons achter loopt. Er zal de Alphenaren veel aan gelegen zijn die achterstand op het eigen terrein eventjes gelijk te trekken. In mijn herinnering leven de wedstrijden tegen ARC toch altijd als lastige potjes voort. Stugge tegenstand van ploegen waar je eigenlijk niet van mocht verliezen, maar die o zo lastig op de knieën te krijgen waren. Huizen zal daar in Alphen aan de Rijn moeten winnen wil het de kans op de eerste periode levend houden. Het heeft de zaak dan wel niet meer in eigen hand, maar in deze competitie lijkt iedereen van iedereen te kunnen winnen of verliezen. Koploper AFC moet naar Aalsmeer en dat is ook zeker nog geen gelopen koers voor de Amsterdammers. In een competitie waar het complete linker rijtje nog rustig titelkandidaat genoemd mag worden en de plaatsen verdeeld worden met telkens één punt verschil tot de volgende positie is alles mogelijk. Ik hoop dan ook dat we volgende week weer een zee van geel-groen langs de lijn zullen aantreffen daar in Alphen aan de Rijn. Support onze mannen over de streep!

sv Huizen – APWC 4-2 (2-0)

Scoreverloop:

25. Thomas Müller 1-0
37. Thomas Müller 2-0
46. Safa Agyazi 2-1
50. Bunyamin Yilmaz 2-2
85. Jordey Buitenhuis 3-2
86. Thomas Müller 4-2

Opstelling Huizen:
Brian Willemse, Wouter Vente, Wouter Bonke, Quincy van Waveren, Jordey Buitenhuis, Thomas Müller, Hidde van der Veldt, Olivier Blaauw, Ben Honing (62. Jasper van Vark), Bob Brilleman (74. Joshua Lo-Asioe), Collin Veerkamp (62. Dennis Lamme)

Opstelling APWC:
Cenker Cildir, Abdulkadir Yilmaz, Apos Dogan, Nalbantoglu Muslu, Sabri Erbil (74.Kenan Turkerler), berat Avci, Sinan Mahmutogulari, Dustin Abdulkadir (26. Bunyamin Yilmaz), Mehmet Kaya, Safa Agyazi.

Verder viel Suat Kaya na rust in, maar heb ik niet mee gekregen voor wie hij in het veld kwam.

Laatste Nieuws

Meer van APWC