Connect with us

(Oud) profvoetballers uit Amersfoort

Amersfoort heeft vele goede voetballers voortgebracht.

1. John van den Brom

John van den Brom begon als voetballer, maar sinds 30 september 2014 staat hij op het veld als de hoofdtrainer van AZ. Als speler kwam hij uit voor APWC, AFC Quick 1890, Vitesse, Ajax, De Graafschap en Istanbulspor. Hij kwam tevens twee keer uit voor Oranje en scoorde daarin één keer.

2. Bart Ramselaar

Hij is met zijn bijna 22 jaar nog jong, maar heeft al aardig wat wedstrijden op zijn naam staan. Bart Ramselaar tekende in augustus 2016 een contract bij PSV tot medio 2021, daarvoor speelde hij bij FC Utrecht. Hij werd verkocht voor circa €4.300.000. Zijn interlanddebuut kwam op 9 november 2016, toen hij in de 89e minuut mocht invallen voor Georginio Wijnaldum. Vier dagen later stelde bondscoach Danny Blind hem op in de basis van het Nederlands elftal, dat toen won met 1-3 van Luxemburg

3. Marco van Ginkel

Marco van Ginkel werd geboren in Amersfoort en begon zijn voetbalcarrière bij De Valleivogels in Scherpenzeel. Vervolgens maakte hij op tienjarige leeftijd de overstap naar de jeugdopleiding van Vitesse. Chelsea kocht hem voor circa €10.500.000 kocht van Vitesse. Zijn allereerste interlanddebuut was onder leiding van bondscoach Louis van Gaal, die hem op 9 november 2012 opriep voor het Nederlands elftal. Een klein jaar later speelde hij nog een interland tegen Portugal, maar raakte daarna uit beeld bij Oranje. Danny Blind bracht hem op 29 maart 2016 weer terug.

4. Bart Vriends

Bart ging naar school aan ’t Hooge Landt en studeerde vervolgens communicatiewetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam, waar hij in 2013 zijn bachelor haalde. Daarnaast heef hij nog een succesvolle voetbalcarrière weten op te bouwen: momenteel voetbalt hij bij Sparta Rotterdam. Zijn allereerste Europese doelpunt was voor Go Ahead Eagles, waarmee hij in 2015 de voorronde van de Europa League tegen Ferencvárosi speelde.

5. Muslu Nalbantoglu

Deze Amersfoorter begon zijn carrière bij de amateurs van VV APWC in de keistad. Vervolgens zat hij zes jaar in de jeugdopleiding van Ajax en werd ook enkele malen geselecteerd voor Jong Turkije. Hij werkte zich vervolgens al snel op tot vaste basisspeler bij N.E.C. en maakte op 9 november 2007 zijn eerste doelpunt in de Eredivisie, tegen Heracles. Hij speelde nog korte tijd voor het Turkse Kayserispor en vertrok daarna naar de Graafschap en FC Oss.

6. Brahim Darri

Brahim Darri heeft er al aardig wat hoogtepunten opzitten. Toen hij op 13 augustus 2011 zijn debuut maakte in het eerste elftal van Vitesse, was hij de jongste debutant ooit bij de club. Begin 2015 maakte de oud-APWC’er de overstap naar Heracles, en scoorde bij zijn debuut gelijk een goal.

7. Ferdino Hernandez

Ferdino heeft zijn carrière alweer een tijdje achter de rug, maar de geboren Amersfoorter was een succesvolle voetballer zo’n twintig jaar geleden. De oud-speler van AFC Quick 1890 begon zijn profcarrière in 1994 bij FC Utrecht en speelde achtereenvolgens voor AZ, Wigan Athletic, Hapoel Kfar-Saba en Cambuur Leeuwarden. In 2004 speelde hij tevens vier interlands voor het Nederlands-Antilliaans voetbalelftal

8. Eimert (Epi) Drost

Drost mag dan wel zijn opgegroeid in Wageningen, hij werd geboren in Amersfoort. De voetballer wordt beschouwd als een van de beste spelers uit de geschiedenis van FC Twente, waar hij vijftien jaar voor gespeeld heeft. In veertien seizoenen speelde hij 423 competitiewedstrijden, 43 bekerwedstrijden en 45 Europa Cupwedstrijden voor Twente. Hij stond bekend om riskante terugspeelballen en passeerbewegingen in het eigen strafschopgebied. Een journalist van het Algemeen Dagblad omschreef hem als frivoolste laatste verdediger aller tijden. Steek die maar in je zak.

9. Henk Wery

Henk Wery begon als aanvaller bij de Amersfoortse Boys en speelde achtereenvolgens bij HVC, DWS en het Utrechtse DOS. In 1967 werd hij geselecteerd voor het Nederlands elftal en scoorde bij zijn debuut gelijk twee keer tegen de Sovjet-Unie, waarvan eenmaal uit een strafschop. Maar dat was niet het einde van zijn carrière. In 1968 maakte hij de overstap naar Feyenoord, de club waarmee hij meest succesvol was. Hij won met die club de Europacup en Wereldbeker in 1970 en de UEFA Cup in 1974.

10. Matthias Maiwald

Matthias Maiwald werd in Duitsland geboren, maar groeide op in Nederland. Hij begon bij AFC Quick 1890. Maiwald scoorde driemaal voor Feyenoord in de Europacup. Later speelde onder mee bij Go Ahead Eagles, Vitesse en SC Amersfoort. Na zijn voetbalcarrière kreeg Maiwald voornamelijk bekendheid als groundsman van het bekende en deftige Hilversumse Lawn Tennis Club ’t Melkhuisje, waar hij 25 jaar lang het gezicht van was. Een rol die hem paste als een handschoen.

11. Henk Brits

Henk Brits was vele jaren een grote en gevestigde naam binnen het Nederlandse voetbal. In de gloriejaren van HVC in de 50-er jaren veroverde hij zijn basisplaats onder de lat bij HVC en heeft die vele jaren niet meer afgestaan. Vele duizenden mensen hebben hem met katachtige reddingen het doel zien verdedigen en ook de voetbalbond toonde terecht interesse in hem.

12. Bennie Marcus

Een jonge voetballer van de Amersfoortse club HVC, Bennie Marcus, bij de Pon-garage aan het begin van de Arnhemseweg. Hij kreeg deze Volkswagen cadeau van Ben Pon Sr., importeur Volkswagen, omdat hij een jaar lang niet had gerookt en gedronken. Zo was hij ’s zondags fit voor de sport. Bennie werkte ook bij Pon.

13. Theo Mosterd

Tot begin jaren 50 speelde ’t Gooi in de top van het amateurvoetbal. Bekendste spelers o.a. Rinus Schaap en keeper Theo Mosterd. In 1955/56 werd door de KNVB het profvoetbal geïntroduceerd en trad ’t Gooi toe tot het betaalde voetbal. Fameus waren de derby’s tegen FC Hilversum in de 2e divisie; 12.000 toeschouwers omzoomden het Sportpark. Na een kampioenschap in 1959 werd de 1e divisie bereikt. Vanaf 1964/1965 werd H.V.V. ’t Gooi, toen de 2e divisie door de KNVB werd gesaneerd, weer een amateurvereniging.

14. Berry Powel

Powel begon met voetballen bij Quick 1890 en vervolgde zijn carrière bij de amateurs van RODA ’46. Hij werd gescout door FC Den Bosch en maakte daarvoor in 2003 zijn debuut in het eerste elftal. In zijn eerste seizoen trof Powel negen maal doel in 26 wedstrijden in de Eerste divisie. Hij werd met zijn team kampioen en promoveerde naar de Eredivisie, waar hij in 29 wedstrijden twee doelpunten maakte. FC Den Bosch degradeerde weer naar de Eerste divisie, waarna onder andere Koen van de Laak, Jochen Janssen, Mourad Mghizrat en Dennis Schulp vertrokken bij FC Den Bosch. Powel werd hierdoor het aanspeelpunt in de voorhoede van de club.

Na 24 wedstrijden en negentien doelpunten in het seizoen 2005/2006 vertrok Powel naar Millwall FC, waar hij twee minuten na zijn debuut de gelijkmaker maakte tegen Cardiff City FC. Nadat Millwall degradeerde naar de Football League One tekende Powel in augustus een contract voor drie seizoenen bij De Graafschap. Na anderhalf seizoen daar verkaste hij in december 2008 naar FC Groningen, waarvoor hij één seizoen speelde.

Powel tekende vervolgens een contract tot medio 2010 bij ADO Den Haag.[1] Op 1 september 2009 werd niettemin bekendgemaakt dat hij voor de rest van het seizoen werd verhuurd aan De Graafschap. ADO Den Haag en de spits kwamen overeen per 26 juli 2010 zijn nog doorlopende contract te verscheuren, nadat in de voorbereiding op het nieuwe seizoen duidelijk werd dat hij niet voor het basiselftal in aanmerking kwam.[2]

De clubloze speler koos voor het Spaanse avontuur door een eenjarig contract aan te gaan bij Gimnàstic de Tarragona, dat uitkomt in de Segunda División A. De ploeg kende een moeilijk seizoen 2010-2011, maar o.a. dankzij de elf doelpunten van de Nederlander kon de club zich op de voorlaatste speeldag redden. Na een blessure raakte hij begin 2012 in conflict met zijn werkgever die zijn contract wilde verbreken. Op 7 mei 2012 werd bekend dat Powel het seizoen afmaakt bij Huracán Valencia CF uit de Segunda División B.[3] Hij kwam alleen als invaller in actie tijdens beide eerste ronde play-off wedstrijden om promotie tegen Lucena CF die beiden in 0-0 eindigden en waarna Huracán na strafschoppen, waarbij Powel en een teamgenoot misten, uitgeschakeld werd. In juni 2012 tekende hij voor twee seizoenen bij Elche CF waarmee hij naar de Primera División promoveerde. In augustus 2013 liet hij zijn contract bij Elche ontbinden.

Sinds eind februari 2014 kwam Powel uit voor Roda JC Kerkrade. Met die club degradeerde hij op zaterdag 3 mei 2014 naar de Eerste divisie. Hierna kwam zijn profloopbaan ten einde en ging hij nog spelen als amateur voor Kozakken Boys. In 2015 won hij met Kozakken Boys de Topklasse Zaterdag en het kampioenschap bij de zaterdagamateurs. De strijd om het algemeen amateurkampioen werd verloren van FC Lienden. In 2016 plaatste Powel zich met Kozakken Boys voor de nieuwe tweede divisie. Halverwege het seizoen 2016/17 maakt Powel op huurbasis de overstap naar derde divisionist IJsselmeervogels en maakte voor het seizoen 2017/18 definitief de overstap.

15. Henk Baum

In het verleden speelde Baum in de jeugd bij KVVA, IJsselmeervogels, SV Spakenburg en N.E.C.. In 2008/09 speelde Baum tien wedstrijden voor AGOVV en scoorde twee keer, tegen FC Den Bosch en TOP Oss. Vanaf de zomer van 2010 speelde hij voor WHC uit Wezep. Van 2014 tot 2018 speelde hij voor VV Nunspeet. Onlangs heeft hoofdklasser Hoogland hem aangetrokken.

16. David Coonen

David Coonen speelde in het seizoen 2008/2009 voor AGOVV Apeldoorn waar hij als aanvallende middenvelder speelde. Dat werd een teleurstelling; hij speelde slechts zeven wedstrijden voor AGOVV Apeldoorn dat seizoen en scoorde geen enkel doelpunt. Daarom verliet Coonen in 2009 op 20-jarige leeftijd al het profvoetbal in Apeldoorn, en kwam terecht bij Sparta Nijkerk. Daar dacht hij weer in vorm te komen en goals te scoren om via die weg weer terug te komen in het profvoetbal. Wegens gebrek aan motivatie en speelminuten is in 2010 zijn contract alweer ontbonden bij Sparta Nijkerk.

17. Nick Mulder

In zijn jeugd speelde Mulder voor Roda ’46. Daarvoor speelde hij ook met het eerste team in de 1e klasse A. Daarna volgde een transfer naar het Veenendaalse DOVO.

In januari 2010 moest hij zijn spelersloopbaan vanwege blessures beëindigen.

18. Martijn van Strien

Van Strien speelde voor SV Houten en FC Utrecht voor hij naar Vitesse vertrok. In het seizoen 1997/1998 speelde hij eenmaal voor Vitesse, dat hij in 1999 verliet: hij viel op 27 februari 1998 na 71 minuten in voor Marko Perovic in het duel RKC Waalwijk-Vitesse (0-1)

Hij vertrok naar FC Den Bosch, alwaar hij de eerste drie seizoenen als reserve diende. Vanaf 2002 was hij eerste keus bij FC Den Bosch. Hij maakte deel uit van de selectie die in het seizoen 2003/04 onder leiding van trainer-coach Gert Kruys rechtstreekse promotie wist af te dwingen naar de eredivisie. Ondanks dat hij bij FC Den Bosch nog een contract had tot de zomer van 2007 vertrok hij in juni 2006 transfervrij naar Stormvogels Telstar. Vanaf 2009 speelt hij voor V.V. IJsselmeervogels. Vanaf de zomer van 2012 gaat hij voor JVC Cuijk spelen.

19. Ferry de Smalen

De Smalen speelde in de jeugd bij Amsvorde, AFC Quick 1890, Roda ’46, VVZ ’49, FC Utrecht en FC Volendam. Bij USV Elinkwijk ging hij in het eerste team spelen. In het seizoen 2007/08 speelde hij voor AGOVV Apeldoorn, waarna hij voor WHC Wezep ging spelen. In het seizoen 2009/10 speelde hij in China voor BIT FC. Sindsdien speelde hij als amateur voor Veensche Boys en is hij werkzaam als jongerenwerker. In het seizoen 2012/13 keerde hij terug bij zijn oude club USV Elinkwijk. In het seizoen 2013/14 speelde hij bij SV NVC in de 1e klasse van het zondag voetbal. In 2016 ging hij voor WSV spelen.

20. Ferdinand Katipana

Katipana verruilde in de zomer van 2006 Haarlem voor Cambuur Leeuwarden, waar hij werd herenigd met trainer Roy Wesseling. Katipana was een oude bekende in Leeuwarden, hij speelde in het seizoen 2002-2003 ook al in de Friese hoofdstad. Hij moest zich bij Cambuur richten op de positie van linksachter. In 2008 kwam zijn profloopbaan ten einde en ging hij als amateur spelen voor de IJsselmeervogels en FC Lienden.

21. Joey Snijders

Joey Snijders (Amersfoort, 8 februari 1987) is een Nederlands voormalig profvoetballer. De middenvelder/aanvaller kwam uit voor GVVV, AGOVV Apeldoorn, FC Omniworld, Vitesse en in de jeugd bij Cobu Boys, IJsselmeervogels, VVZA en Vitesse Voetbal Academie.

Op het hoogste niveau van de A-jeugd bij Vitesse, maakte Snijders tien doelpunten en gaf zes keer een assist. Desondanks degradeerde het hoogste jeugdteam van de Arnhemmers naar de eerste divisie. In het daaropvolgende jaar komt hij te spelen in het belofte-elftal van Vitesse. Tijdens de winterstop wordt hij overgeheveld naar het eerste elftal, om daar vervolgens het seizoen af te mogen maken. Hij zit enkele malen op de bank, maar heeft geen enkele minuut gemaakt. In het belofteteam scoort Snijders 6x en geeft 4x een assist.

Snijders besluit naar FC Omniworld te gaan om daar te proberen een basisplek af te dwingen. Hij krijgt echter te kampen met de ziekte van Pfeiffer en is daar enkele maanden mee uit de roulatie. Snijders maakte zijn debuut in het betaalde voetbal op 31 augustus 2007 tegen FC Eindhoven.

In het seizoen 2008/2009 maakt Snijders de overstap naar AGOVV Apeldoorn. Nadat hij geblesseerd raakte in de voorbereiding, kwam hij sterk terug en veroverde gelijk een basisplaats bij de Apeldoorners.

Hierna krijgt hij echter geen profcontract meer en komt daarna nog uit als amateur voor de vereniging Team VVCS. Sinds 2009 speelde hij als amateur bij GVVV waarmee hij in 2011 promoveert van de hoofdklasse naar de topklasse en in de KNVB Beker tot de kwartfinale komt en daarbij Excelsior en Sparta uitschakelen maar verliezen van AZ. Hij scoorde 11 keer voor GVVV. In het seizoen 2012-2013 kwam hij uit in de topklasse voor IJsselmeervogels en daarna keerde hij terug bij GVVV.

Snijders raakte op zondagavond 15 februari 2015 zwaargewond bij een verkeersongeval. Hij werd tijdens een autorit onwel en sloeg vervolgens met zijn voertuig over de kop. Na een spoedoperatie werd zijn toestand twee dagen later nog steeds zeer kritiek genoemd.[1]. Op 27 februari 2015 werd duidelijk dat Joey zelfstandig ademde en dat hij overgeplaatst was van de Intensive Care (IC) naar de Medium Care. De situatie van Joey bleef stabiel, maar het is wel 100% zeker dat hij nooit meer de oude zal worden. In juli 2015 is hij naar een revalidatiecentrum in Zuidhorn (Groningen) gebracht, nadat zijn botlap in het UMC was teruggeplaatst. Begin september 2015 maakte zijn familie bekend dat Joey niet meer in laagbewustzijn verkeerde. Joey Snijders is in oktober 2015 verhuisd van het revalidatiecentrum in Zuidhorn naar een revalidatiecentrum in Utrecht, waar hij verder werkt aan zijn revalidatie.

22. Hans van Arum

Van Arum maakte op relatief late leeftijd zijn debuut in het profvoetbal; pas op zijn 22ste speelde de spits zijn eerste wedstrijd voor Vitesse. Dat debuut vond plaats op 13 augustus 1989 in de wedstrijd Vitesse-Fortuna Sittard (1-1), toen hij na 65 minuten inviel voor Roberto Straal.

Van Arum liet zich in zijn eerste seizoen echter meteen gelden door 10 doelpunten te maken in 31 wedstrijden voor de toenmalige promovendus Vitesse. Mede door Van Arums inbreng eindigde Vitesse dat seizoen als vierde.

Ook in de seizoenen die volgden bleek Van Arum een waardevolle kracht voor Vitesse te zijn. Van Arum was ook Europees belangrijk voor Vitesse; tweemaal scoorde hij, eenmaal tegen Sporting Lissabon en andermaal tegen Derry City. Van Arum verloor echter langzamerhand zijn basisplaats en had ook voor het seizoen 1992/1993 geen uitzicht hierop. Mede hierdoor vertrok Van Arum in de winterstop van dat seizoen naar Willem II.

Zijn verblijf in Tilburg duurde ongeveer twee jaar, om vervolgens naar RKC Waalwijk te vertrekken. In vierenhalf seizoen bij RKC Waalwijk groeide Van Arum uit tot een gewaardeerde kracht in het elftal. Door verschillende terugkerende blessures kwam Van Arum niet altijd in actie, maar al met al presteerde Van Arum naar behoren in Waalwijk.

Van Arum sloot zijn carrière af in de Eerste divisie bij Go Ahead Eagles waar hij in 50 wedstrijden tot 26 doelpunten kwam, een moyenne van meer dan 0.5. In 2002 besloot Van Arum om zijn carrière als profvoetballer te beëindigen.

23. Nico van Zanten

Nico van Zanten speelde onder meer voor FC Wageningen.

24. Fillie Kraak

Fillie Kraak was actief bij SC Amersfoort en heeft een aantal Amersfoortse clubs getraind.

25. Piet Struik

Piet struik is een voormalig speler van HVC, SC Amersfoort en Spakenburg.

26. Ernst en Patrick Kraak

De gebroeders Kraak doorliepen beiden de jeugdopleiding van Ajax. Ernst speelde onder meer voor Wageningen en Patrick verkaste naar FC Groningen.

27. Appie Chaiat

Appie is weliswaar geboren Marokko, maar groeide op in het Leusderkwartier. Daar voetbalde hij onder meer met Karim Elkaddouri (ex-Sparta Nijkerk), Ferry de Smalen (ex- AGOVV) en Salim Amerzgiou (Ex-Spakenburg).

28. Co de Smalen

Co de Smalen was de linksback van eerste divisieclub SC Amersfoort.

29. Mark van Dijk

Van Dijk speelde bij FC Wageningen en kwam daarna uit voor Huizen.

30. Marlon Hok a Hin

De oud-APWC’er speelde als semi-prof voor FC wageningen.

31. Jan van Leijenhorst

Oud APWC’er en HVC’er van Leijenhorst speelde voor SC Amersfoort. Na zijn periode bij SC Amersfoort stond hij bij Spakenburg in de spits.

32. Ruud Wetzel

Ruud Wetzel kwam ook uit voor SC Amersfoort. Hij speelde het laatst voor AFC Quick 1890.

33. Rob Snijders

Oud-semiprof van het voormalige SC Amersfoort en vader van oud-prof Joey snijders.

34. Arnold van der Braak

Zeeheld van der Braak is oud-semiprof van SC Amersfoort.

35. Meindert Vlugt

Oud-speler van SC Amersfoort. Na het faillissement kwam hij uit voor De Meern.

36. Erik Vreekamp

Ook hij kwam uit voor SC Amersfoort. Vreekamp speelde het laatst voor FC Hilversum.

37. Henk van Ramselaar

Van Ramselaar startte zijn loopbaan bij RCH in de Eerste divisie. Deze ploeg degradeerde in 1970 naar de Tweede divisie en verdween een jaar later bij een sanering uit het betaalde voetbal. Van Ramselaar werd vervolgens gecontracteerd door Blauw-Wit. Nadat deze ploeg in 1972 was opgegaan in FC Amsterdam, vertrok hij naar HVC uit Amersfoort. In 1973 werd deze ploeg omgedoopt in SC Amersfoort.

Op 2 november 1975 kreeg Van Ramselaar het in de negentiende minuut van een wedstrijd van SC Amersfoort tegen Willem II aan de stok met scheidsrechter George Oetelmans. Volgens de speler moest een doelpunt van Willem II wegens buitenspel worden afgekeurd. Wegens trekken aan de scheidsrechter kreeg hij een gele kaart gepresenteerd, waarop hij Oetelmans bedreigde. Deze trok daarop de rode kaart. Vervolgens gaf Van Ramselaar, die in eerste instantie nog door medespelers in bedwang kon worden gehouden, Oetelmans een trap in de buik. De wedstrijd werd hierop gestaakt.

Van Ramselaar weet het incident later mede aan privéproblemen veroorzaakt door het overlijden van zijn vader.[1] Enkele dagen na de wedstrijd werd bekend dat het dienstverband met SC Amersfoort per direct was verbroken. Door de Koninklijke Nederlandse Voetbalbond werd hij eerst voorlopig geschorst. Eind november bepaalde de voetbalbond dat Van Ramselaar tot 1 augustus 1978 niet mocht spelen. Hij keerde na zijn schorsing niet meer terug in het betaald voetbal.

Samen met zijn broer heeft Van Ramselaar een antiekwinkel in Amersfoort, is hij werkzaam als beëdigd taxateur en is hij politiek actief voor de Burger Partij Amersfoort (BPA).[2] Voetballers Rob Wielaert en Joris Mathijsen zijn kleinkinderen van de oudste zus van Van Ramselaar.

38. Hans van de Haar

Van de Haar speelde in de jeugd van Elinkwijk, FC Utrecht en stapte later over naar Ajax. Zijn debuut in het betaalde voetbal vond plaats op 1 oktober 1994, voor Haarlem tegen Fortuna Sittard (1-4 verlies). In 1996 koos Van de Haar voor een avontuur in de Eredivisie bij De Graafschap. Drie jaar later ging hij voor het eerst het buitenland opzoeken, bij KFC Uerdingen 05. Later speelde hij ook voor SSV Ulm 1846 en SW Bregenz. In 2001 keerde Van de Haar terug bij De Graafschap, waarvoor hij zestien doelpunten maakte in twee seizoenen. FC Utrecht bood hem een kans, maar na één seizoen vertrok de spits weer en zocht hij zijn heil bij RKC Waalwijk. Op 32-jarige leeftijd stapte hij over naar ADO Den Haag, waarna hij vertrok naar AGOVV Apeldoorn.

Vanaf mei 2010 kwam hij uit voor Dayton Dutch Lions, waar hij een contract voor drie maanden tekende. Vanaf augustus 2010 speelde hij in de Topklasse voor Spakenburg. In 2013 werd hij hoofdtrainer van FC Lienden. Vanaf het seizoen 2016/17 ging hij aan de slag als coach van SV Spakenburg in de nieuwe Tweede divisie, waar Spakenburg zich voor plaatste onder leiding van Van de Haars voorganger Jochem Twisker. Naast hoofdtrainer van Spakenburg werd hij tevens assistent van trainer Erik ten Hag bij FC Utrecht.[1] Spakenburg stelde Van de Haar in januari 2017 op non-actief.

39. Jaap van Pelt

Van Pelt was prof bij SC Amersfoort en Wageningen.

40. Rob Hilbers

Rob Hilbers keepte onder meer voor FC Hilversum, SC Cambuur en FC Groningen.

41. Kevin van Diermen

Kevin van Diermen, afkomstig uit de jeugdopleiding van IJsselmeervogels stapte in de loop van zijn jeugdopleiding over naar Vitesse.

Van Diermen werd in het seizoen 2006/2007 door trainer Aad de Mos bij de eerste selectie van Vitesse gehaald, nadat hij in een oefenwedstrijd van Jong Vitesse tegen Jong AZ indruk maakte. De zondag daarop, 15 april 2007, maakte hij zijn debuut in het betaald voetbal. In de met 1–0 verloren wedstrijd tegen AZ kwam hij in de 69e minuut het veld op voor Ruud Knol. Ook kwam hij in die periode uit voor diverse Nederlandse jeugdselecties. Dat jaar tekende hij zijn eerste profcontract, lopend tot medio 2011, bij Vitesse.

Eind 2010 werd Van Diermen, net gerevalideerd van een knieblessure, voor een half jaar verhuurd door Vitesse aan Go Ahead Eagles. Bij de ploeg uit Deventer zou de in Spakenburg woonachtige Van Diermen uiteindelijk tot acht duels komen.

In maart 2012 werd bekend dat het contract van Van Diermen niet verlengd zou worden bij Vitesse. In juli 2012 werd bekend dat hij de overstap zou maken naar SBV Excelsior, waar hij voor twee seizoenen tekende. In februari 2014 kondigde Excelsior aan dat van Diermen zijn contract verlengd had tot medio 2016. Van Diermen kwam in het seizoen 2015/16 weinig aan spelen toe bij Excelsior, waardoor hij op huurbasis overstapte naar NAC Breda. Omdat het zijn laatste contractjaar betrof, waren Van Diermen en NAC Breda nog in overhandeling over een langer verblijf [1]. Op 1 juli 2016 ging Van Diermen definitief naar NAC Breda. Op 31 januari 2017 liet hij zijn contract ontbinden en tekenden aansluitend tot medio 2018 bij De Graafschap.

42. Tim Receveur

Receveur speelde zijn gehele jeugd in de opleiding van AFC Ajax, waar hij na de A-junioren als eerstejaarssenior in 2010 de overstap maakte naar NAC Breda. Hier was hij een seizoen lang de aanvoerder van Jong NAC. Vervolgens verkaste hij naar AGOVV, waar hij een tweejarig contract tekende.[1][2] Op 8 augustus 2011 maakte hij er zijn competitiedebuut in de thuiswedstrijd tegen SC Cambuur (2-4). Nadat AGOVV in januari 2013 failliet was gegaan, maakte hij een maand later de overstap naar Almere City FC.[3] Eind april 2013 tekende hij daar een tweejarig contract, dat hij na afloop met nog eens een jaar verlengde.[4][5] Op 15 mei 2015 liep de middenvelder tijdens het tweede play-offduel met De Graafschap ernstig knieletsel op. Vanwege tien maanden blessureleed kwam hij pas aan het eind van het seizoen 2015/16 weer aan spelen toe.[6] Na afloop van het seizoen verkaste de transfervrije Receveur naar VVV-Venlo, waar hij een contract tekende voor een jaar met een optie voor nog een seizoen.[7] Daar verloor hij de concurrentiestrijd op het middenveld met Danny Post en Clint Leemans en kwam daardoor weinig aan spelen toe. Na één jaar verkaste Receveur naar De Graafschap waar hij eveneens een eenjarige verbintenis aanging.[8] Met De Graafschap promoveerde hij via de nacompetitie naar de Eredivisie. Medio 2018 keerde Receveur terug bij Almere City.

43. Hans van Eeden

Van Eeden was de linksbinnen van HVC.

44. Wim van den Brom

Wim van den Brom speelde bij HVC en stond linksbuiten. Tevens de vader van Bert, John en Edwin van den Brom.

45. Siem Sleeking

Sleeking maakte ook deel uit van HVC, toen de club nog op het hoogste niveau van Nederland speelde.

46. Bertus van de Biezenbos

Van de Biezen was stopperspil bij HVC.

47. Teus Heitman

Heitman verdedigde het doel van HVC.

48. Gradus Brandsen

Gradus was een linksbenige speler die bij HVC actief was.

49. Tarik Evre

Tot 2015 kwam Evre uit in de jeugdopleiding van SBV Vitesse. In juni 2015 tekende hij een contract bij PEC Zwolle.[1] Op 27 februari 2016 debuteerde hij voor de Zwolse club in de uitwedstrijd tegen SC Cambuur (0–1). In de zomer van 2017 stapte Evre over naar Almere City FC, waar hij voornamelijk uitkomt voor het beloftenteam dat uitkomt in de Derde divisie zaterdag.

50. Jef de Neeling

De Neeling begon eerst met korfbal voor hij bij amateurclubs ging voetballen.[1] HVC-trainer Hans Croon nam hem op vijftienjarige leeftijd mee naar FC Volendam maar hij keerde vanwege heimwee snel terug. De Neeling brak door bij SC Amersfoort en speelde vervolgens voor Fortuna SC, N.E.C. en De Graafschap voor hij terugkeerde bij Amersfoort. Daar maakte hij in 1982 het faillissement mee en daarmee kwam ook een einde aan zijn profloopbaan.

51. Menno van Appelen

Van Appelen gold als een beloftevolle speler die diverse malen werd geselecteerd voor vertegenwoordigende elftallen. Hij doorliep de jeugdopleiding van Ajax waar hij met de A1 landskampioen werd. Een overstap naar Sparta werd geen succes, onder trainer Han Berger kreeg hij geen speeltijd. Bij eerstedivisionist VVV kreeg hij wel een kans onder trainer Jan Versleijen. Na twee seizoenen bij de Venlose club zei Van Appelen het betaald voetbal vaarwel. Nadien speelde hij nog voor de amateurs van SV Spakenburg, DOVO, AFC Amsterdam en AVV Zeeburgia.

52. Christina Gandu

Hij kwam op z’n negende naar Nederland. Gandu, die als vleugelaanvaller speelt, begon in de jeugd bij KVVA uit Amersfoort en kwam toen in de jeugdopleiding van FC Utrecht. Daar wilde trainer Willem van Hanegem hem op vijftienjarige leeftijd in februari 2008 opnemen in de selectie van het eerste elftal voor een duel met NAC omdat Utrecht te weinig beschikbare aanvallers had. Dit werd echter verboden omdat de regels van de KNVB geen toestemming gaven voor spelers onder de zestien.

In de zomer van 2008 vertrok hij naar Borussia Dortmund vanwaar hij in januari 2010 bij FC Groningen kwam. Vanaf de zomer van 2010 komt hij uit voor Almere City FC waar hij op 27 augustus zijn debuut maakte in de uitwedstrijd tegen FC Zwolle.[3]

In november 2010 kwam hij in het nieuws vanwege een ruzie met ploeggenoot René Osei Kofi waarbij de van AFC Ajax gehuurde Ghanees door Almere City weggestuurd werd en door Ajax ontslagen omdat hij een pistool tegen het hoofd van Gandu gezet had.

In april 2011 ontbond hij zijn contract met Almere City.[5] Vanaf het seizoen 2011/12 speelde hij voor USV Elinkwijk. Begin 2012 ketste een transfer naar het tweede team van Red Bull Salzburg af. Vanaf maart 2014 speelt Gandu voor de Poolse derdeklasser Zagłębie Sosnowiec. Aan het einde van dezelfde maand werd hij tot het einde van het seizoen uitgeleend aan vierdeklasser SK Skra Częstochowa.

In het seizoen 2015/16 speelt Gandu bij Topklasser Magreb ’90 en in de zaal bij FCK De Hommel. Begin december 2015 kwam in het nieuws dat hij uitgeprocedeerd is in z’n asielprocedure en uitgezet kan worden. Zijn kortstondige verblijf in Polen werd door de IND als een emigratie gezien. Eind december verkreeg hij echter alsnog een permanente verblijfsvergunning.

Tijdens de voorbereiding op het seizoen 2016/17 was Gandu op proef bij N.E.C.. Hij ging echter spelen voor de Utrechtse amateurclub D.H.S.C.. In 2018 ging hij naar VV DUNO.

53. Atam Koroglu

In de jeugd was hij spits bij VVZA maar werd al snel doelman. Via UVV kwam hij in de jeugd van FC Utrecht. In de 2,5 jaar dat hij bij Turkiyemspor keepte won hij de titel in de zondag hoofdklasse, het zondagkampioenschap en de KNVB Beker voor amateurs. Bij Katwijk won hij naast de Supercup ook het kampioenschap in de topklasse, In 2013 werd hij met Katwijk landskampioen. Hij keepte ook nog 5 wedstrijden voor MVV.

54. Murat Açikgöz

Murat is een Nederlands voetballer die in seizoen 2004/05 uitkwam voor FC Zwolle. Daarvoor speelde hij in de jeugd van FC Utrecht. Sinds 2006 speelt hij voor Kirsehirspor, nadat hij in 2005/06 één seizoen uitkwam voor Fethiyespor. Na zijn avontuur in Turkije kwam de middenvelder voetballen bij Go Ahead Kampen. Na 1 seizoen in Kampen te hebben gespeeld, speelt hij sinds de zomer van 2011 bij Flevo Boys. Aan het eind van het seizoen 2013/2014 besloot hij te stoppen met voetbal omdat hij vond dat hij bij de Emmeloorders te veel op de bank terechtkwam. In 2014 pikte Go Ahead Kampen hem weer op en vanaf het seizoen 2013/2014 speelt hij weer in Kampen.

55. Donovan Slijngard

Slijngard stroomde in 2006 door vanuit de jeugdopleiding van Ajax. In het jaar 2005/2006 won hij bij Ajax de prijs voor talent van het jaar. Ajax verhuurde Slijngard in het seizoen 2006-2007 aan FC Groningen. Hij speelde drie officiële duels voor FC Groningen en maakte deel uit van Jong FC Groningen, dat als zevende eindigde in de Eredivisie voor beloften. Na het seizoen 2006/2007 haalde Ajax Slijngard terug. Op 18 mei 2008 maakte hij zijn debuut voor Ajax in een play-off-wedstrijd tegen FC Twente (0-0). Vervolgens kreeg Slijngard weinig tot geen kansen meer bij het eerste elftal van de Amsterdamse ploeg.

Op 1 september 2008 werd Slijngard voor een jaar aan Sparta Rotterdam verhuurd. Hij kwam in Rotterdam tot 24 wedstrijden en wist hierin niet te scoren. Sparta Rotterdam legde Slijngard in 2009 definitief vast. Hij speelde er (nog) vijf seizoenen. Vervolgens werd zijn contract in Rotterdam niet meer verlengd. Op 28 augustus 2014 werd bekend dat Slijngard zich op amateurbasis bij SC Cambuur aansloot, met uitzicht op een contract.

Slijngaard stond in het seizoen 2014-2015 onder contract bij SC Cambuur. Hier wist hij echt maar tot 3 wedstrijden te komen, waarna hij aan het einde van het seizoen de club verliet. Op 11 juli 2015 werd bekend dat Slijngaard SC Cambuur verliet om voor Žalgiris Vilnius te gaan spelen. Met zijn club werd hij zowel in 2015 als 2016 landskampioen.

Mochten er nog spelers ontbreken of onjuistheden in het artikel staan dan vernemen wij dat graag.

56. Christopher Mangi

Mamengi zette zijn eerste voetbalstappen bij CJVV in Amersfoort en stapte vervolgens over naar het Leusdense Roda’46. In 2014 switchte hij naar de FC Utrecht Academie, waar hij zich verder ontwikkelde tot jeugdinternational.